Hallo
Gisteren op de Grevelingen gaan vissen omdat het maar blijft waaien, en ne mens kan niet thuis blijven zitten he. Van de nood een deugd gemaakt en 's morgens afgezakt naar de Grevelingen om rond 8 uur een eerste stek te bezoeken. Dit was voor Scharendijke op 36 m diepte. Hier kwam er maar een steenbolkje uit. Hierna iets verder richting den Osse geankerd en hier kwamen er af en toe wijting en steenbolk uit. Door de felle wind (ZW 6) draaide de boot redelijk veel rond de ankerkoord. Hierdoor werden de onderlijnen regelmatig over de bodem gesleept en tijdens deze beweging kregen we af en toe een beet van iets anders. Platvis zo bleek. De eerste vis loste tijdens de dril, de tweede was een mooie bot
en na een uurtje weer een beet. Enorm veel weerstand en na enkele minuten verscheen een prachtvis aan de oppervlakte, een tarbot, 55 cm en 3.4 kilo zwaar. Schepper van dienst, vismaat Sven bracht de vis met het landingsnet aan boord. 
Na nog wat mooie wijtingen en steenbolken sloten we de dag af, met niet veel vis, maar wel enkele mooie exemplaren in de bak.
Dan maar terug naar de ketting en nu aan de zuidzijde, mss wel voor een laat najaarstongetje. Hier vingen we de meeste vis, redelijk wat bot, steenbolk, zeebaars en een schar. Als klapper van de dag heeft sven na een leuke dril een toonhaai kunnen vangen. Na enkele foto's genomen te hebben ging deze mooie vis terug naar de diepte. 
De tong was ook hier niet te vinden, zoals het al de hele zomer is geweest.
Dat beloofde wat dachten we. Het duurde echter tot ver in de namiddag, dat we terug zeebaars konden vangen. Intussentijd een hele reeks stekken aangedaan, maar hier konden we enkel een geep vangen op de bijvanger.
Deze geep was wel enorm dik en volgevreten, hij had zelfs een hangbuikje. Verder op de Bonnie een misser gehad. Na al die stekken terug gearriveerd op de eerste stek van de dag en hier op een klein half uurtje enkele leuke zeebaarzen.
Daarna op de plaat nog op heel ondiep water zeebaars zien jagen. Sven stapte zelfs even uit om ze te vangen. Zelfs dat mocht niet baten. Op de foto lijkt het of hij is ergens op de Florida keys aan het vissen.
In elk geval hebben we hier een enorm goede zomer gehad en hebben we vandaag waarschijnlijk de laatste mooie zomerse dag meegepikt.
Begonnen met laagwater tegen de rand van de zandplaat en eigenlijk na veel zoeken merkten we dat groene en gele tinten de betere waren. Enkele mooie baarzen gevangen en zelfs een geep, die ook volop op de plug vloog.
Toen de vloed doorzette waren de zeebaarzen verdwenen.
Waarschijnlijk de vlakte van de zandplaat op. Intussen even op twee wrakjes gevist, maar hier kwam niets af. Daarna over wat oesterbedden gedrift, hetgaan resulteerde in nog één mooie baars. De avond, die er veelbelovend uitzag bracht echter niets op en zijn daarna met een voldaan gevoel met het laatste licht naar de haven gevaren.
Hier hadden we elke drift wel een baarsje op onze 50 grams lepels. Hierna zijn we tegen een andere zandbank gaan driften en vingen hier zowaar enkele zeebaarzen achter elkaar. Weer waren het ondiepduikende pluggen die succes gaven. Bij afgaand water nog even over wat wrakjes gedrift, maar hier kwam ook deze keer niets af. Vreemd dat je ze twee weken geleden volop ving op deze wrakjes, en nu eigenlijk bitter weinig? Bij valavond nog tegen wat oesterbankjes gedrift en hier was het bal.
De sammy maakte de meestal scholenbaarsjes stapelgek en deze vielen dan ook gretig aan. Zaak was om even te concentreren op een stek en na enkele vangsten even te verkassen en daar te vissen. Zodoende keerde de rust terug op de eerste stek. Na weer enkele baarzen op de tweede stek gingen we dan terug naar de eerste stek en zo verder. Afwisselend tussen ondiepduikende- en oppervlaktepluggen konden we toch minimaal een twintigtal baarzen vangen, waarvan er maar één de minimummaat ruim overschreed. Er rest me nog maar één vraag, waar zitten de grotere zeebaarzen???.jpg)
.jpg)
.jpg)


Na die drie uur kon ik over de ondiepte driften en kon ik twee mooiere baarzen vangen, de grootste rond de vier kilo.
Al de baarzen ving ik op een zilveren decathlonplug. al ornd acht uur terug aan de helling, het was kort maar krachtig.